Επιληπτικές κρίσεις και μηνιγγίωμα: Πότε εμφανίζονται & πώς αντιμετωπίζονται
Οι επιληπτικές κρίσεις είναι ένα σύμπτωμα που συχνά προκαλεί έντονη ανησυχία, ειδικά όταν εμφανίζονται για πρώτη φορά σε έναν ενήλικα χωρίς προηγούμενο ιστορικό επιληψίας. Σε αρκετές περιπτώσεις, η διερεύνηση μιας πρώτης κρίσης οδηγεί σε απεικονιστικό έλεγχο του εγκεφάλου, όπου μπορεί να εντοπιστεί κάποια βλάβη, όπως ένα μηνιγγίωμα. Το μηνιγγίωμα είναι ένας όγκος που αναπτύσσεται από τις μήνιγγες, δηλαδή τις μεμβράνες που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό. Τα περισσότερα μηνιγγιώματα είναι καλοήθη και αναπτύσσονται αργά, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι είναι πάντα ακίνδυνα. Ανάλογα με τη θέση και το μέγεθός τους, μπορούν να πιέσουν ή να ερεθίσουν τον εγκέφαλο και να προκαλέσουν συμπτώματα, όπως πονοκέφαλο, νευρολογικά ελλείμματα, διαταραχές όρασης ή επιληπτικές κρίσεις. Πολλοί ασθενείς που κάνουν τη σκέψη νομίζω ότι έχω όγκο στο κεφάλι αναζητούν πληροφορίες, και όχι άδικα. Πάμε όμως να δούμε τι ισχύει στο Healthylab. Διαβάστε επίσης το άρθρο του Iatromedia για ασθενείς που σκέφτονται νομίζω ότι έχω όγκο στο κεφάλι: Νομίζω ότι έχω όγκο στο κεφάλι, τι πρέπει να κάνω; Τι είναι το μηνιγγίωμα; Το μηνιγγίωμα είναι ένας όγκος που ξεκινά από τις μήνιγγες. Δεν αναπτύσσεται μέσα στον εγκεφαλικό ιστό, αλλά μπορεί να τον πιέζει από έξω, καθώς μεγαλώνει. Αυτή η πίεση ή ο ερεθισμός του εγκεφάλου είναι συχνά η αιτία των συμπτωμάτων. Τα μηνιγγιώματα μπορεί να εντοπίζονται σε διάφορες περιοχές, όπως στην κυρτότητα του εγκεφάλου, κοντά στο δρέπανο, στη βάση του κρανίου, γύρω από τα οπτικά νεύρα ή κοντά σε φλεβώδεις κόλπους. Μπορεί επίσης να βρίσκονται σε περιοχές που σχετίζονται με την κίνηση, την ομιλία ή την αισθητικότητα. Η θέση του μηνιγγιώματος έχει μεγάλη σημασία. Ένα μικρό μηνιγγίωμα σε ευαίσθητη περιοχή μπορεί να προκαλεί περισσότερα συμπτώματα από ένα μεγαλύτερο μηνιγγίωμα σε λιγότερο λειτουργική περιοχή. Διαβάστε τον πλήρη οδηγό του Iatromedia για το μηνιγγίωμα εγκεφάλου: Μηνιγγίωμα εγκεφάλου: Τι είναι & πώς θεραπεύεται; Πώς μπορεί ένα μηνιγγίωμα να προκαλέσει επιληπτικές κρίσεις; Οι επιληπτικές κρίσεις προκύπτουν όταν υπάρχει παθολογική ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο. Ένα μηνιγγίωμα μπορεί να προκαλέσει αυτή τη δραστηριότητα με διάφορους μηχανισμούς. Ο συχνότερος μηχανισμός είναι ο ερεθισμός του εγκεφαλικού φλοιού. Ο εγκεφαλικός φλοιός είναι η εξωτερική επιφάνεια του εγκεφάλου και συμμετέχει σε λειτουργίες όπως η κίνηση, η αίσθηση, η ομιλία, η αντίληψη και η συνείδηση. Όταν ένα μηνιγγίωμα πιέζει ή ερεθίζει τον φλοιό, μπορεί να δημιουργηθεί εστία επιληπτικής δραστηριότητας. Άλλος σημαντικός παράγοντας είναι το οίδημα γύρω από τον όγκο. Το οίδημα είναι πρήξιμο του εγκεφαλικού ιστού και μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα κρίσεων. Σε ορισμένους ασθενείς, το οίδημα είναι πιο σημαντικό από το ίδιο το μέγεθος του μηνιγγιώματος. Επιληπτικές κρίσεις μπορεί επίσης να εμφανιστούν όταν το μηνιγγίωμα βρίσκεται κοντά σε κινητικές, αισθητικές ή μετωπιαίες περιοχές. Τα μηνιγγιώματα της κυρτότητας και τα παραοβελιαία μηνιγγιώματα συχνά σχετίζονται περισσότερο με κρίσεις, επειδή έρχονται σε στενή επαφή με τον φλοιό. Πότε εμφανίζονται οι επιληπτικές κρίσεις; Οι κρίσεις μπορεί να εμφανιστούν πριν διαγνωστεί το μηνιγγίωμα, κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης ενός γνωστού μηνιγγιώματος ή, σπανιότερα, μετά από χειρουργείο. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε περιπτώσεις αύξησης του όγκου, υποτροπής ή επιδείνωσης του οιδήματος γύρω από αυτόν. Σε αρκετούς ασθενείς, η κρίση είναι το πρώτο σύμπτωμα. Ο ασθενής μπορεί μέχρι τότε να μην έχει πονοκέφαλο, αδυναμία ή άλλα εμφανή νευρολογικά σημεία. Αυτός είναι και ο λόγος που μια πρώτη επιληπτική κρίση σε ενήλικα χρειάζεται απεικονιστικό έλεγχο. Πώς μοιάζει μια επιληπτική κρίση; Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι η επιληπτική κρίση σημαίνει πάντα πτώση στο έδαφος, απώλεια συνείδησης και γενικευμένους σπασμούς. Αυτό όμως δεν ισχύει πάντα. Μια κρίση μπορεί να είναι γενικευμένη, αλλά μπορεί επίσης να είναι εστιακή, δηλαδή να ξεκινά από μία συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου. Οι εστιακές κρίσεις μπορεί να εκδηλωθούν με ακούσιες κινήσεις σε ένα χέρι, πόδι ή στο πρόσωπο, μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα σε μία πλευρά του σώματος, αίσθημα déjà vu, παράξενες οσμές ή γεύσεις, δυσκολία στην ομιλία, στιγμιαία σύγχυση, ανεξήγητο φόβο ή αίσθημα αποσύνδεσης. Αυτά τα επεισόδια μπορεί να είναι σύντομα και να περάσουν απαρατήρητα ή να αποδοθούν σε άγχος, κόπωση ή υπόταση. Όταν όμως επαναλαμβάνονται ή εμφανίζονται για πρώτη φορά σε ενήλικα, χρειάζονται διερεύνηση. Οι γενικευμένες κρίσεις είναι πιο έντονες και μπορεί να περιλαμβάνουν απώλεια συνείδησης, πτώση, σπασμούς σε όλο το σώμα, δάγκωμα γλώσσας, απώλεια ούρων, σύγχυση μετά το επεισόδιο, υπνηλία ή έντονη κόπωση. Μετά από μια κρίση, ο ασθενής μπορεί να μην θυμάται τι συνέβη. Συχνά οι πληροφορίες από μάρτυρες του επεισοδίου είναι πολύ σημαντικές για τον γιατρό. Ποια μηνιγγιώματα προκαλούν συχνότερα επιληπτικές κρίσεις; Δεν προκαλούν όλα τα μηνιγγιώματα επιληπτικές κρίσεις. Η πιθανότητα εξαρτάται κυρίως από τη θέση, το μέγεθος και το οίδημα. Πιο συχνά σχετίζονται με κρίσεις τα μηνιγγιώματα που βρίσκονται στην κυρτότητα του εγκεφάλου, κοντά στον μετωπιαίο ή βρεγματικό λοβό, κοντά σε κινητικές περιοχές, παραοβελιαία ή γενικά σε στενή επαφή με τον εγκεφαλικό φλοιό. Αντίθετα, ορισμένα μηνιγγιώματα της βάσης του κρανίου μπορεί να προκαλούν πιο συχνά συμπτώματα από κρανιακά νεύρα, όπως προβλήματα όρασης, διπλωπία, διαταραχές ακοής ή ισορροπίας, αντί για επιληπτικές κρίσεις. Πότε μια κρίση χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια; Μια κρίση χρειάζεται άμεση ιατρική βοήθεια όταν είναι η πρώτη στη ζωή σας, όταν διαρκεί περισσότερο από 5 λεπτά, όταν οι κρίσεις επαναλαμβάνονται χωρίς πλήρη ανάνηψη, όταν υπάρχει τραυματισμός κατά την πτώση ή όταν παραμένει αδυναμία, μούδιασμα ή δυσκολία στην ομιλία μετά το επεισόδιο. Επείγουσα αξιολόγηση χρειάζεται επίσης όταν υπάρχει γνωστός όγκος εγκεφάλου, εγκυμοσύνη, έντονος πονοκέφαλος μετά την κρίση ή παρατεταμένη σύγχυση. Μια πρώτη κρίση δεν πρέπει να αγνοείται, ακόμη κι αν ο ασθενής νιώσει καλά μετά από λίγη ώρα. Πώς γίνεται η διάγνωση; Η διάγνωση ξεκινά με τη λήψη ιστορικού. Ο γιατρός θα ρωτήσει πότε έγινε το επεισόδιο, πόση ώρα διήρκεσε, αν υπήρξε απώλεια συνείδησης, αν υπήρχαν σπασμοί, αν ο ασθενής θυμάται το επεισόδιο και αν υπήρχε σύγχυση μετά. Επειδή ο ασθενής συχνά δεν θυμάται την κρίση, είναι πολύ χρήσιμη η περιγραφή από κάποιον που ήταν παρών. Αν υπάρχει βίντεο του επεισοδίου, μπορεί επίσης να βοηθήσει τον γιατρό, αρκεί να έχει ληφθεί με ασφάλεια και χωρίς να καθυστερήσει η παροχή βοήθειας. Η βασική διερεύνηση μπορεί να περιλαμβάνει νευρολογική εξέταση, μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου, αξονική τομογραφία σε επείγουσες περιπτώσεις, ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, αιματολογικό έλεγχο και αξιολόγηση φαρμάκων ή άλλων παραγόντων που μπορεί να προκάλεσαν κρίση. Η μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου είναι